| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne imię | Eli Barbur (Andrzej Łabendź) |
| Data urodzenia | 19 grudnia 1948 |
| Miejsce urodzenia | Paryż, Francja |
| Rodzice | Zygmunt Łabendź i Natalia z domu Rafalkes |
| Obywatelstwo | polskie, izraelskie |
| Zawód | pisarz, dziennikarz, tłumacz, korespondent |
| Edukacja | |
| Studia w Polsce | Uniwersytet Warszawski (socjologia, historia sztuki) |
| Studia za granicą | ekonomia polityczna w Kopenhadze; Teoria Filmu, Uniwersytet Telawiwijski (1976–1980) |
| Wybrane publikacje | |
| Wybrane tytuły | Właśnie Polska; Warszawski beduin; Strefa Ejlat; Wzgórza krzyku |
Eli Barbur to autor książek i reportaży oraz dziennikarz, który przez wiele lat pracował jako korespondent mediów polskich z rejonu Bliskiego Wschodu. W pisarstwie łączy zainteresowania historią, kulturą i współczesnością Polski i Izraela.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie żydowskiej w Paryżu jako syn Zygmunta Łabendzia i Natalii z domu Rafalkes. W 1951 razem z rodzicami przeprowadził się do Warszawy. W 1966 rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, najpierw na socjologii, potem na historii sztuki. W 1968 został skreślony z listy studentów po antysemickiej nagonce związanej z wydarzeniami marcowymi.
W 1969 wyjechał do Kopenhagi, gdzie studiował ekonomię polityczną. W 1973 emigrował do Izraela i osiedlił się w Tel Awiwie. Odbył służbę wojskową w Izraelu, a w latach 1976–1980 studiował na Wydziale Teorii Filmu Uniwersytetu Telawiwskiego.
Działalność dziennikarska i współpraca z mediami
W latach 1980–1992 był związany z polskojęzycznym dziennikiem izraelskim „Nowiny Kurier”. W drugiej połowie lat 80. współpracował z Sekcją Polską BBC. W 1993 rozpoczął współpracę z radiową Trójką, „Gazetą Wyborczą” i Radiem Zet.
Od 1995 do 2007 pełnił funkcję stałego korespondenta RMF FM na Bliskim Wschodzie. Od 2001 współpracował z TVN24, a do 2012 był korespondentem Informacyjnej Agencji Radiowej w Izraelu. Pracował także jako tłumacz i autor felietonów.
Publikacje i prace literackie
Opublikował reportaże, powieści i zbiory felietonów. Do ważniejszych pozycji należą: powieść „Strefa Ejlat” (2005), reportaże i rozmowy zebrane w „Wzgórza krzyku” (1998) oraz biografia „Warszawski beduin” poświęcona Romanowi Kesslerowi (2012). W 2008 wydał zbiór felietonów „Tsunami za frajer”.
Jako tłumacz przygotował przekład książki Abrahama Wernera, wydany w 2017 roku pod tytułem „Ocalenie z innego miejsca”.
