| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 4 maja 1826, Lisowie |
| Zgon | 16 marca 1873, Miłosław |
| Zawód | malarz, działacz społeczny |
| Wykształcenie i działalność | |
| Studia | Prawo i filozofia (Warszawa, Wrocław) |
| Nauka malarstwa | Polska; Paryż – Ary Scheffer, Joseph N. Robert-Fleury |
| Pochówek | Cmentarz przykościelny w Miłosławiu |
Leon Kapliński łączył twórczość malarską z aktywnością polityczną. Był zaangażowany w spiski przeciwko caratowi, uczestniczył w wydarzeniach Wiosny Ludów 1848 i przez wiele lat działał w środowisku polskiej emigracji.
Życiorys i zaangażowanie polityczne
Urodził się w rodzinie ziemiańskiej pochodzącej ze środowiska frankistów. Jego ojciec Jan należał do loży wolnomularskiej. Kapliński studiował prawo i filozofię w Warszawie oraz we Wrocławiu. W 1845 związał się z Sewerynem Mielżyńskim.
W latach 1840. brał udział w spiskach przeciwko uciskowi carskiemu i po ucieczce przed aresztowaniem trafił do Wielkopolski. Pruskie władze zatrzymały go pod zarzutem udziału w ruchach rewolucyjnych na Górnym Śląsku. Uczestniczył w Wiośnie Ludów 1848, został uwięziony w więzieniu Moabit w Berlinie i postawiony przed tzw. procesem berlińskim.
W 1848 wyjechał do Paryża, gdzie mieszkał do 1871 roku. W Paryżu uczestniczył w życiu polskiej emigracji związanej z Hotelem Lambert. Towarzyszył księciu Witoldowi Czartoryskiemu, synowi Adama Jerzego, podczas podróży na Bliski Wschód. W 1871 przeniósł się do Krakowa, a następnie osiedlił się w Miłosławiu, gdzie zmarł 16 marca 1873 i został pochowany na miejscowym cmentarzu przykościelnym.
Działalność artystyczna i relacje w środowisku
Kapliński studiował malarstwo zarówno w Polsce, jak i w Paryżu. W stolicy Francji uczył się u Ary Scheffera oraz Josepha Nicolasa Roberta-Fleury. Na jego twórczość wywarł wpływ Henryk Rodakowski.
Był przedstawicielem malarstwa akademickiego, stojącego z dala od ówczesnej awangardy. Był zaprzyjaźniony z Henrykiem Rodakowskim, Janem Matejką i Cyprianem Kamilem Norwidem. Oprócz malarstwa pisał wiersze i jest autorem krótkiego opowiadania „Nad Wisłą”.
Życie prywatne
19 lipca 1864 w Paryżu ożenił się z Heleną Michaliną Hryniewiecką. Żona przebywała w czasie jego pobytu za granicą jako rezydentka u Mielżyńskich w Miłosławiu. Małżeństwo nie miało dzieci.
