| Dane | |
|---|---|
| Data urodzenia | 5 kwietnia 1905 |
| Data śmierci | 31 lipca 1995 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Rola | Sprawiedliwa wśród Narodów Świata |
| Rodzina | |
| Mąż | Ludwik Bogdański |
| Dziecko | Tadeusz |
| Działania podczas II wojny światowej | |
| Przybrany podopieczny | Hersz (Herszek) Fenigstein |
| Osoby, którym pomogła | Irena i Aleksander Skotniccy |
| Adres przed wojną | Warszawa, Marymont, ul. Potocka 4 |
| Uznanie i pochówek | |
| Uznana przez | Jad Waszem, 22 grudnia 1997 |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Bródnowski, Warszawa (kw. 83B-2-5) |
Janina Bogdańska była polską kobietą, która podczas okupacji udzielała ukrywanym Żydom schronienia i pomocy. Jej działania objęły zarówno długotrwałą opiekę nad jednym z dzieci, jak i organizowanie kryjówek oraz transportu poza Warszawę.
Przybranie Herszka Fenigsteina
Przed wojną Bogdańska mieszkała z mężem Ludwikiem i synem Tadeuszem przy ul. Potockiej 4 na Marymoncie w Warszawie. W 1935 r. mąż znalazł w stajni chłopca w wieku około 11–12 lat, Herszka Fenigsteina, którego para przygarnęła i wychowywała jak własne dziecko. W 1937 r. zmarła biologiczna matka chłopca.
W listopadzie 1940 r. dziecko zostało ochrzczone przez ks. Truszyńskiego i otrzymało metrykę na nazwisko Henryk Wichrowski. W 1943 r. mieszkanie Bogdańskich odwiedziła niemiecka żandarmeria po tym, jak sąsiadka doniosła o pochodzeniu chłopca; dzięki wstawiennictwu członka podziemia podającego się za Volksdeutsche chłopiec uniknął zatrzymania. Aby zapewnić mu dalsze bezpieczeństwo, Bogdańska zorganizowała rejestrację Fenigsteina do pracy w Niemczech przez Arbeitsamt. W tej operacji pomagały Jadwiga Maldis, Barbara Rutkowska oraz Irena Bobińska-Skotnicka. Jesienią 1943 r. Fenigstein wyjechał do Niemiec i przebywał w prywatnym gospodarstwie rolnym do wyzwolenia w 1945 r. W 1947 r. odnalazł Bogdańską, którą uważał za swoją matkę, i założył rodzinnę w Polsce.
Pomoc udzielona Aleksandrowi i Irenie Skotnickim
W maju 1943 r. Bogdańska zapewniła schronienie Irenie i Aleksandrowi Skotnickim, którzy uciekli z warszawskiego getta. Zapewniła im prowiant i tymczasowe ukrycie, a następnie znalazła dla nich bezpieczną kryjówkę poza miastem. Para oczekiwała tam na nadejście Armii Czerwonej.
Po wojnie Skotniccy wzięli ślub. Aleksander Skotnicki zeznawał w gdańskim procesie przeciwko Jürgenowi Stroopowi, a następnie małżeństwo wyemigrowało do Australii.
Uznanie przez Jad Waszem i miejsce pochówku
Janina Bogdańska zmarła 31 lipca 1995 r. Jej pomoc dla ukrywanych Żydów została doceniona pośmiertnie: 22 grudnia 1997 r. Jad Waszem uznał ją za Sprawiedliwą wśród Narodów Świata. Została pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, w kwaterze 83B-2-5.