| Ignacy Baliński | |
|---|---|
| Urodzenie | 31 lipca 1862, Reginów |
| Zgon | 11 marca 1951, Sudbury (Wielka Brytania) |
| Zawód | prawnik; sędzia; pisarz, poeta, publicysta |
| Funkcje | sędzia Sądu Najwyższego II RP; senator 1922–1927; prezes rady miejskiej Warszawy do 1927 |
| Rodzina | syn Józefa Zenona i Józefy z Jundziłłów; żona Maria Chomętowska; syn Stanisław Baliński i inni |
| Wybrane publikacje | Wybór wierszy z lat wielu (1937); Wspomnienia o Warszawie (1946) |
| Odznaczenia | |
| Polskie | Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, na obczyźnie); Medal Niepodległości |
| Zagraniczne | Order Gwiazdy II kl. (Rumunia); Order Korony II kl. (Włochy); Order Trzech Gwiazd III kl. (Łotwa); Order Legii Honorowej III kl. (Francja) |
Ignacy Baliński łączył pracę prawnika z działalnością literacką i społeczną. W okresie II Rzeczypospolitej pełnił funkcje sądowe i samorządowe, a także zasiadał w Senacie.
Życiorys i rodzina
Pochodził z rodziny Balińskich herbu Jastrzębiec. Urodził się 31 lipca 1862 w Reginowie jako syn Józefa Zenona (1815–1892) i Józefy z Jundziłłów (zm. 1903). 21 kwietnia 1894 poślubił Marię Chomętowską herbu Lis. Z tego małżeństwa urodziło się pięciu synów: Józef (1895–1928), Stanisław (1898–1984), Jan (1899–1974), Kazimierz (1903–1934) oraz Antoni Edward (1907–1990).
Kariera prawnicza i działalność publiczna
Przed I wojną światową pracował w Prokuraturze Królestwa Polskiego w Warszawie. W 1918 został powołany na sędziego Sądu Najwyższego II RP. Pełnił także funkcję prezesa rady miejskiej stolicy, którą sprawował do 1927 roku. W latach 1922–1927 zasiadał w Senacie jako reprezentant Narodowej Demokracji.
W czasie I wojny światowej należał do grupy Koła Międzypartyjnego. Był sekretarzem, a następnie wiceprezesem Polskiej Macierzy Szkolnej. Po wybuchu II wojny światowej znalazł się na uchodźstwie; w latach 1942–1945 działał w Komisji Prac Ustawodawczych przy Ministerstwie Sprawiedliwości w Londynie. Po zakończeniu wojny pozostał w Wielkiej Brytanii.
Działalność wydawnicza, twórczość i publicystyka
Od 1886 współpracował z warszawskimi wydawnictwami. Zamieszczał teksty w prasie — między innymi w "Życiu", "Wieczorach", "Tygodniku Ilustrowanym", "Kurierze Warszawskim" i "Słowie". Pełnił funkcję redaktora czasopism "Życie Warszawskie" i "Wieczory Rodzinne". Zajmował się krytyką literacką i teatralną oraz publikował prace prawnicze.
Wśród jego wydanych pozycji znajdują się tom poezji Wybór wierszy z lat wielu (1937) oraz wspomnienia Wspomnienia o Warszawie (1946).
Grobowiec i upamiętnienie
Po śmierci w Sudbury 11 marca 1951 ma symboliczny grób na warszawskich Powązkach — jego miejsce oznaczono w kwaterze T-2-2. Odznaczono go wieloma orderami krajowymi i zagranicznymi; wśród nich są polski Medal Niepodległości oraz zagraniczne odznaczenia z Rumunii, Włoch, Łotwy i Francji.
