| Dane osobowe | |
|---|---|
| Data urodzenia | 1888 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Data śmierci | 1972 |
| Zawód / rola | właścicielka pensjonatu; Sprawiedliwa wśród Narodów Świata |
| Pensjonat | |
| Adres | ul. Bracka 18, Warszawa |
| Uwagi | kamienica Kiersnowskich; nieruchomość wpisana do rejestru zabytków województwa mazowieckiego |
| Rodzina | |
| Córki | Danuta (1920–1944), Krystyna (ur. 1925) |
| Wyróżnienia | |
| Medal | „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” – 5 lutego 1985 |
Zofia Babińska prowadziła przed i w trakcie II wojny światowej pensjonat mieszczący się przy ulicy Brackiej 18 w Warszawie. W czasie okupacji przyjmowała gości i razem z córkami zaangażowała się w pomoc osobom pochodzenia żydowskiego. Jej działalność została po wojnie doceniona przez Instytut Jad Waszem.
Życiorys i prowadzenie pensjonatu
W latach wojennych pensjonat przy ul. Brackiej 18 był miejscem prowadzenia działalności Zofii Babińskiej. Prowadziła go wspólnie z córkami Danutą i Krystyną. Danuta urodziła się w 1920 roku i zmarła w 1944 roku, Krystyna urodziła się w 1925 roku.
Budynek, w którym znajdował się pensjonat, to kamienica Kiersnowskich. Nieruchomość jest wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego. Adres pensjonatu odgrywał rolę w działaniach pomocowych prowadzonych przez rodzinę Babińskich.
Jak pomagały Żydom podczas wojny?
Zofia Babińska i jej córki angażowały się w różne formy pomocy dla osób żydowskiego pochodzenia. Szmuglowały jedzenie do getta i udzielały bezzwrotnych pożyczek. Przyjmowały także u siebie ludzi szukających schronienia, także tych, których wcześniej nie znały.
Rodzina Babińskich szczególnie wspierała rodzinę Wolmanów – Juliana i Janinę oraz ich dzieci Wacława i Alinę. Alina Wolman, dysponująca stosownymi dokumentami, wielokrotnie nocowała w pensjonacie. Latem 1942 roku Babińskie pomogły Alinie wraz z rodzicami i bratem uciec z getta i kontynuowały dla nich wsparcie finansowe do końca wojny.
"Nie wahały się udzielać pomocy ludziom nawet nieznanym, którzy tropieni prosto z ulicy przychodzili do pensjonatu szukając schronienia".
Poza rodziną Wolmanów udzielały wsparcia Melanii Przepiórkowej, kobiecie w podeszłym wieku o semickim wyglądzie. Zofia Babińska podejmowała też starania o fałszywe papiery dla sąsiadki Goldberg i jej synka. Udzieliła schronienia również Hannie Landau-Wodzińskiej.
Uhonorowanie działalności ratowniczej
Instytut Jad Waszem uhonorował Zofię Babińską i jej córki medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Medal ten przyznano im 5 lutego 1985 roku. Data nadania to oficjalne potwierdzenie uznania ich działań ratowniczych.
