| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Walentyna Białostocka |
| Data urodzenia | nieznana |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Data śmierci | 1945 |
| Miejsce śmierci | obóz koncentracyjny Ravensbrück |
| Rola | osoba udzielająca schronienia |
| Odznaczenia | Medal „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” (17 IX 1984) |
Walentyna Białostocka mieszkała w Warszawie w czasie II wojny światowej i udzielała schronienia osobom pochodzenia żydowskiego. Za pomoc dla ukrywających się została pośmiertnie wyróżniona przez Instytut Jad Waszem.
Jak pomagała ukrywającym się w Warszawie?
W 1943 roku przyjęła pod swój dach Marię Bilewicz z d. Wagman, uciekinierkę z getta warszawskiego, która pracowała u niej jako służąca aż do wybuchu powstania warszawskiego w 1944 roku. Oprócz niej Białostocka ukrywała pisarza Marcina Sarnę i jego siostrę, dwie kobiety pochodzące z Chełma oraz sąsiada o nazwisku Weinryb, prawnika.
W jej domu znalazło schronienie także kilku innych ukrywających się, między innymi Ryśek Radziejowski i Mieczysław Nojar. Nie wszystkim podopiecznym udało się przeżyć wojnę.
Aresztowanie i śmierć w obozie
Walentyna Białostocka stała się obiektem zainteresowania władz okupacyjnych. Została zatrzymana i przewieziona do obozu koncentracyjnego. Tam zmarła w 1945 roku, krótko przed wyzwoleniem obozu Ravensbrück.
Upamiętnienie i wyróżnienie
17 września 1984 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Walentynę Białostocką medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Ten tytuł przyznano jej za udzielanie schronienia i pomoc osobom pochodzenia żydowskiego podczas okupacji niemieckiej w Warszawie.
