Polscy naukowcy przygotowali krótszą wersję Skali Samotności UCLA i opisali jej właściwości psychometryczne w publikacji w czasopiśmie Health Psychology Report. Pierwszym autorem artykułu jest Andrzej Piotrowski z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego. W pracach uczestniczyli badacze z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Uniwersytetu Warszawskiego, Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, Wyższej Szkoły Biznesu - National Louis University w Nowym Sączu oraz Uniwersytetu Łódzkiego. Badania prowadzono etapami między majem 2025 a majem 2026 roku.
Jak wygląda nowa skala?
Wybrano zestaw czterech krótkich stwierdzeń opisujących poczucie osamotnienia. Znalazły się w nim następujące komunikaty: "Brakuje mi towarzystwa", "Już nie jestem dla nikogo bliską osobą", "Czuję się opuszczony/a" oraz "Czuję się odizolowany/a od innych". Dla każdego stwierdzenia respondent wybiera jedną z czterech odpowiedzi: "nigdy", "rzadko", "czasami" lub "często", ocenianych w skali od 1 do 4. Suma punktów mieści się w przedziale 4–16; wyższy wynik oznacza silniejsze poczucie samotności.
Jak przebiegała walidacja i jakie próby użyto?
Pierwszy etap badań prowadzono online od maja 2025 do lutego 2026. Wzięło w nim udział 3477 osób, z których średnia wieku wynosiła około 26 lat, a kobiety stanowiły 71,5% próby. Badacze porównali 39 różnych zestawów stwierdzeń pochodzących z pełnej, 20‑pozycyjnej wersji skali i wyłonili cztery najlepsze elementy pod względem spójności i trafności pomiaru. Wybrany zestaw sprawdzono następnie w niezależnej grupie 653 osób badanych od kwietnia do maja 2026; w tej próbie średnia wieku wynosiła około 35 lat, a udział kobiet wyniósł 60,2%.
Co wykazały analizy i jakie są ograniczenia?
Analizy statystyczne potwierdziły, że cztery wybrane stwierdzenia tworzą spójną skalę mierzącą ogólne poczucie samotności. Odpowiedzi na poszczególne pozycje były ze sobą powiązane, a każdy element dobrze odzwierciedlał mierzone zjawisko. Należy jednak pamiętać, że skrócona wersja dostarcza jedynie jednego ogólnego wyniku. Pełna polska adaptacja z 20 pozycji pozwala analizować trzy wymiary samotności — relacje bliskie, kontakty społeczne i przynależność do grupy — czego skrócona wersja już nie umożliwia. Autorzy zalecają dalsze badania sprawdzające, czy nowa wersja działa jednakowo w różnych grupach demograficznych oraz badania test–retest oceniające stabilność wyników.
Krótka forma została zaprojektowana z myślą o badaniach obejmujących dużą liczbę uczestników lub o projektach stosujących wiele kwestionariuszy, gdzie ograniczenie czasu wypełniania ma znaczenie.
