| Dane osobowe | |
|---|---|
| Data urodzenia | 17 marca 1892 |
| Miejsce urodzenia | Mława |
| Data śmierci | 1940 (wiosna) |
| Miejsce śmierci | Kalinin |
| Zawód / stopień | nadkomisarz Policji Państwowej |
| Służba | |
| Organizacje | Polska Organizacja Wojskowa, Legiony Polskie, Policja Państwowa |
| Początek służby | od 1 października 1919 |
| Stanowiska | Będzin, Kielce, Warszawa; Komenda Główna; Komendant Powiatowy Biała Podlaska (1936–1939) |
| Upamiętnienie | |
| Awans pośmiertny | podinspektor (4 października 2007) |
| Upamiętnienia | ulica w Katowicach-Szopienicach; Dąb Pamięci w Mławie |
| Odznaczenia (wybrane) | |
| Wybrane | Krzyż Niepodległości; Krzyż Walecznych; Srebrny Krzyż Zasługi; Virtuti Militari (pośmiertnie) |
nadkomisarz Policji Państwowej Jerzy Biechoński był polskim funkcjonariuszem, który służył w Policji Państwowej od 1919 roku. Przez wiele lat pełnił obowiązki w różnych garnizonach, a przed wojną kierował powiatową komendą w Białej Podlaskiej.
Życiorys i służba
Urodził się 17 marca 1892 roku w Mławie. Był synem Adama i Janiny z Czaplickich. W młodości należał do Polskiej Organizacji Wojskowej i służył jako plutonowy w Legionach Polskich.
W latach 1918–1919 pracował w służbie cywilnej. Od 1 października 1919 roku związał się z Policją Państwową. Służył m.in. w Będzinie, Kielcach i Warszawie, pracował w Komendzie Głównej oraz jako oficer inspekcyjny Komendy m.st. Warszawy w latach 1931–1935.
Aresztowanie i śmierć
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku trafił do niewoli radzieckiej. Został osadzony w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie.
Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej. Jego miejsce pochówku to Miednoje.
Awans pośmiertny i upamiętnienie
4 października 2007 roku otrzymał pośmiertny awans na stopień podinspektora Policji Państwowej. W 2010 i 2012 roku jego pamięć upamiętniono w dwóch lokalnych inicjatywach.
13 kwietnia 2010 roku przy Szkole Podstawowej nr 1 w Mławie posadzono Dąb Pamięci poświęcony Jerzemu Biechońskiemu. 25 stycznia 2012 roku nazwano jego imieniem ulicę w Katowicach-Szopienicach.
Odznaczenia
Do najważniejszych odznaczeń, które otrzymał, należały:
- Krzyż Niepodległości
- Krzyż Walecznych
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Krzyż Polskiej Organizacji Wojskowej
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (pośmiertnie)
- Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r. (pośmiertnie)
Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari przyznano mu pośmiertnie 11 listopada 1976 roku.