| Janina Biesiadecka | |
|---|---|
| Imię przy urodzeniu | Fryderyka Praeger |
| Urodzenie | 10 marca 1894, Kraków |
| Zgon | 11 lutego 1944, Warszawa |
| Zawód | Aktorka teatralna |
| Pseudonim | Janina Urbanowicz |
| Małżeństwo | Zygmunt Biesiadecki (ślub 31 października 1917) |
| Dzieci | syn Zygmunt (ur. 1920) |
| Wykształcenie | Gimnazjum; Szkoła Dramatyczna w Krakowie |
| Główne teatry | Teatr Ludowy (Kraków); Teatr Polski (Poznań); Teatr Polski (Katowice); Teatr Kameralny (Częstochowa); Teatr Malickiej (Warszawa); Teatr Miejski (Łódź) |
Janina Biesiadecka była aktorką znaną z kreowania ról pierwszoplanowych. Występowała zarówno w repertuarze komediowym, jak i dramatycznym, a w szczególności w sztukach Aleksandra Fredry.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się 10 marca 1894 jako Fryderyka Praeger w rodzinie żydowskiej Eliasza i Józefy z Mandllów. Ukończyła gimnazjum oraz Szkołę Dramatyczną w Krakowie. Aktorstwa uczyła się pod kierunkiem Zofii Czaplińskiej.
We wczesnym okresie swojej kariery używała pseudonimu Janina Urbanowicz. 31 października 1917 zawarła związek małżeński z aktorem Zygmuntem Biesiadeckim i przyjęła jego nazwisko. W 1920 urodziła syna, któremu nadano imię Zygmunt.
Praca teatralna i role
W latach 1914–1918 występowała w teatrze ludowym w Krakowie. Następnie była związana z Teatrem Polskim w Poznaniu w latach 1918–1932. W kolejnych latach grała w Teatrze Polskim w Katowicach (1932–1935), Teatrze Kameralnym w Częstochowie (1935–1936), Teatrze Malickiej w Warszawie (1936–1937) oraz w Teatrze Miejskim w Łodzi (1937–1939).
W repertuarze wykonywała głównie role pierwszoplanowe — amantek, kobiet naiwnych i bohaterek romantycznych. Szczególnie często występowała w sztukach Aleksandra Fredry.
Działalność podczas wojen oraz aresztowanie
Podczas I wojny światowej i w czasie wojny polsko-bolszewickiej prowadziła działalność kulturalno-oświatową wśród żołnierzy. Praca ta łączyła występy i działania wychowawcze na rzecz oddziałów wojskowych.
W styczniu 1944 została, wraz z mężem, aresztowana przez Niemców. Oboje zostali rozstrzelani w Warszawie; data i miejsce egzekucji są podawane różnie — 13 stycznia 1944 przy ulicy Górczewskiej (róg Płockiej) lub 11 lutego 1944 w ruinach getta.
