| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jan Tadeusz Betley |
| Urodzenie | 28 lutego 1908, Płock |
| Śmierć | 4 kwietnia 1980, Warszawa |
| Zawód | artysta malarz |
| Edukacja i kariera | |
| Szkoła | Szkoła Sztuk Pięknych / Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie |
| Nauczyciel | Tadeusz Pruszkowski |
| Stopnie akademickie | absolutorium 1936 (pierwsza nagroda) |
| Praca | pracownik Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (asystent, adiunkt, docent od 1967) |
| Życie prywatne | |
| Małżeństwa | Hanna Elżbieta z Pachniewskich (od 1935), Krystyna Konecka-Betley (od 1949) |
| Dzieci | troje dzieci |
| Mieszkanie | Warszawa: Złota, po 1951 Nowolipki |
| Ordery i odznaczenia | |
| Srebrny Krzyż Zasługi | 15 lipca 1954 |
| Medal 10-lecia Polski Ludowej | 19 stycznia 1955 |
| Miejsce pochówku | |
| Cmentarz | Powązkowski, kwatera 264-6-10 |
Jan Betley był malarzem, który po studiach w Warszawie związał całe życie artystyczne ze stolicą. W swojej twórczości zajmował się przede wszystkim pejzażem, scenami rodzajowymi, portretami oraz przedstawieniami koni.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Stefana i Stanisławy z Ligowskich. Ukończył gimnazjum w Płocku, a następnie kontynuował naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, która w 1932 roku otrzymała nazwę Akademii. W Akademii uczył się pod kierunkiem profesora Tadeusza Pruszkowskiego.
W 1936 roku otrzymał absolutorium z pierwszą nagrodą. W 1935 roku wstąpił do stowarzyszenia plastyków "Grupa Czwarta", które skupiało młodszych wychowanków Pruszkowskiego. Przedwojenny dorobek Betleya został niemal całkowicie zniszczony podczas wojny.
Kariera artystyczna i praca na uczelni
Po wojnie związał się zawodowo z warszawską Akademią Sztuk Pięknych. Od 1948 roku pracował na uczelni jako asystent, potem adiunkt, a od 1967 roku sprawował funkcję docenta. W Warszawie wystawiał swoje prace i rozwijał karierę pedagogiczną.
Jego twórczość zachowała ciągłość tematyczną — scena rodzajowa, pejzaż miejski i studia koni pojawiają się wielokrotnie w zachowanych opisach dorobku. To ugruntowało mu opinię malarza związanego z obrazem Warszawy, zwłaszcza Starego i Nowego Miasta.
Życie prywatne i miejsce zamieszkania
W 1935 roku ożenił się z Hanną Elżbietą z Pachniewskich. Po rozwodzie, w 1949 roku poślubił Krystynę Konecką-Betley; byli małżeństwem aż do jego śmierci. Z drugiego małżeństwa pochodzi troje dzieci.
Mieszkał w Warszawie: najpierw przy ulicy Złotej, a po 1951 przy ulicy Nowolipki. Po śmierci spoczął na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 264-6-10).
Ordery i odznaczenia
W uznaniu zasług otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi 15 lipca 1954 roku. Rok później, 19 stycznia 1955, został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej.