| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 1868, Podkarpacie |
| Śmierć | 10 stycznia 1941, Warszawa |
| Zawód | architekt; malarz; scenograf i dekorator |
| Specjalność | konstruktor łodzi żaglowych; działacz żeglarski |
| Funkcje | |
| Yacht Klub Polski | wicekomandor, inicjator i współorganizator |
| Polski Związek Żeglarski | prezes (1925; 1929–1931) |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) |
Antoni Aleksandrowicz łączył działalność artystyczną z aktywnością żeglarską. Był twórcą rozwiązań konstrukcyjnych dla małych jachtów i jednym z organizatorów polskiego żeglarstwa klubowego po odzyskaniu niepodległości.
Życiorys i działalność artystyczna
Urodził się na Podkarpaciu w 1868 roku. Żeglarstwo zaczął uprawiać w Rydze, a później przeniósł się do Warszawy, gdzie łączył zawód architekta z działalnością malarską. Pracował m.in. w Teatrze Wielkim (Operze Warszawskiej) jako scenograf i dekorator.
Jako architekt i artysta angażował się także w projektowanie elementów związanych z działalnością klubową i żeglarską, co ułatwiało mu współpracę z innymi działaczami i projektantami w organizacji floty klubowej.
Rola w Yacht Klubie Polski i wkład w żeglarstwo
Pod koniec 1923 roku grupę inicjatywną tworzyli pasjonaci, a w lutym 1924 roku Aleksandrowicz, gen. Mariusz Zaruski i inni założyciele powołali Komitet Organizacyjny Klubu Żeglarskiego. Antoni Aleksandrowicz przewodniczył temu Komitetowi i opracował statut, który po złożeniu wniosku pozwolił zarejestrować stowarzyszenie pod nazwą Yacht-Klub Polski.
Po rejestracji klubu wybrano władze na Walnym Zgromadzeniu 6 lutego 1925 roku; pierwszym komandorem został gen. M. Zaruski, a wicekomandorem wybrano Aleksandrowicza. W ramach działalności klubowej opracował regulamin portowy i regulamin etykiety żeglarskiej, zaprojektował flagę, proporzec, znak pieczęci oraz ubiór klubowy.
W 1925 roku zaprojektował i otwarto przystań pływającą przy praskim brzegu Wisły, poniżej Mostu Poniatowskiego. W sezonie 1926 zaprojektował i skonstruował prototypy jednoosobowych łodzi żaglowych klasy V (5 m²) „Osa” i „Komar”. Ich dobre właściwości nawigacyjne i łatwość obsługi spowodowały, że do wybuchu II wojny światowej zbudowano ponad 40 takich jachtów. Aleksandrowicz opracował też pierwsze polskie przepisy budowlane dla jachtów.
Był uczestnikiem pierwszych rejsów bałtyckich i zastępcą kapitana na s/y Witeź podczas pierwszego polskiego rejsu pełnomorskiego. Reprezentował Yacht Klub Polski przy wstępowaniu do Polskiego Związku Żeglarskiego; zmieniony statut PZŻ opracowany przez niego został zarejestrowany w maju 1926 roku, a YKP był jednym z klubów-założycieli PZŻ.
Wyróżnienia, śmierć i upamiętnienie
19 marca 1931 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki odznaczył Antoniego Aleksandrowicza Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu rozwoju sportu”. W kolejnych latach pełnił funkcję wicekomandora YKP oraz był prezesem Polskiego Związku Żeglarskiego w latach 1925 i 1929–1931.
Zmarł w Warszawie 10 stycznia 1941 roku po ciężkiej chorobie i przebytej operacji. Do jego trumny włożono banderkę klubową. W kwietniu 2011 roku Yacht Klub Polski pośmiertnie nadał mu Godność Komandora Honorowego razem z gen. Mariuszem Zaruskim.
